Acil

Hani böyle bir soğuk yakar yüzünüde başını kanadının altına gömen güvercin gibi parkanın yakasına gömülüp yürürsün ya işte öyle bir soğuk var Ankara’da… Hacettepe’nin ACİL servisindeyim… Yeğenim Batuhan NHL hastası ateşlenince hastaneye getirdik. Dışarda dondurucu bir soğuk, içerde yangın çıkışındaki izdiham gibi triaj kapısında bir kalabalık, ama hepsi, bebek ve çocuk…Triajdan geçiren doktor sarı renkli bir uyarı ile direk muayneye yönlendirdi bizi, kanlar alındıktan sonra geçip bir kenara oturduk. Beklediğimiz, dilini bilmediğim bir CBC raporu… Yangın çıkışından çıkamayacağını anlayanlar geçmiş bir kenara ateşler içinde bekliyor… O an mânevî bir ruh hali çöküyor üzerine, başını kaldırıp şöyle bir etrafını süzünce; anlıyorsun ki, bir hastane köşesinde hayat muhasebesine çekilince bocalıyormuş insan… Anne, çocuğunun üzerine, karanlık, annesinin üzerine örtüyor battaniyesini bundan sonrası tesbih, dua, şükür, serum… Sonra dağılıyor kalabalık sessiz uzun bir koridor kalıyor önümde. Gecenin en karanlık olduğu an sabaha en yakın olduğunuz andır. İlkin sabah ezanı mujdeliyor gecenin bittiğini sonra gürültülü kahvaltı arabası… Şimdi umut, hic tanımadığınız bir doktorun iki dudağı arasında ya da dilini bilmediğiniz bir CBC rapaorunda…Alti yıl kanser hastanesinde çalıştım ben, o zaman anlamıştım. Sabah olupta dede torununu kucağına aldığında, bir taraftan dolarken diğer taraftan boşalan bir havuz problemi gibi bir hayatın içinde yaşadığımı…

Yorumlar

Bunlarda İlginizi Çekebilir.

Kafam Artık Rahat

Yasama Yürütme Yargı